Op 3 september 2011 ging Daphné ons voor naar “De Regenboogbrug”. Ik weet zeker dat ze er goed voor alle honden die haar voorgingen zal zorgen.
Daphné, ik weet dat je over ons waakt en toekijkt met een waakzaam oog over hoe we verder trainen met onze woefers, hoe we met demo’s geld genoeg inzamelen voor een staart, een kop of een poot of vier.
Ik mis je en zal de raad die je me gaf steeds in gedachten houden en vaak zal ik denken en me afvragen hoe jij de dingen zou oplossen. Want jij zag geen problemen, enkel oplossingen en uitdagingen.
Je levensmoed en enthousiasme om door te gaan is nu een voorbeeld voor ons allen!
Daphnéétje, het ga je goed.
Pingback: Winterstage 2012 | Volg de avonturen van Airco de hulphond
Heel mooi geschreven! Ik zal Daphné ook zeker niet vergeten!
Mooi geschreven.
Sterkte.
We zullen met er met z’n allen voor blijven gaan om geld in te zamelen voor die poten, kwistelende staartjes, oren,… t.v.v. Hachiko vzw, zodat Daphné erg trots op ons kan zijn.
Ook door middel van onze blogs proberen we “het grote publiek” te bereiken en zo te laten zien dat we meer zijn dan personen met een beperking. Dus zeker niet opgeven, Mireille. Dat deed Daphné ook nooit… en dat zou Koo ook niet willen.
Heel mooi geschreven Mireille! Daphné heeft je dan toch een schop onder de kont gegeven om terug te bloggen!
Kathy
we zijn blij dat je de draad weer opgepiekt hebt om verder te gaan daphné zou ook niet willen dat je bij de pakken blijft zitten doe zo verder meid ze zal jou wel steunen van achter de regenboog wij gaan haar ook niet vergeten ze geeft ook een plaatsje in ons hart
Heel mooi Mireille
we vergeten Daphné nooi. Daphné heeft een plaats in ons hart.
Als je wil praten Mireille laat het me even weten. we zijn er voor elkaar. In moelijk tijden.
Dikke knuffel Dorien en Vino
fijn dat je verder gaat met je blog
Heel mooi gesproken. Moet nog vaak aan d’r denken!
Heel mooi Mireile, tof dat je verdergaat, doet echt deugd dit te lezen
Zeer mooi geschreven Mireille, we gaan Daphné nooit vergeten.
Ze heeft een plaatsje in ons hart gekregen, het is nu aan ons om haar werk verder te zetten. zoals je zelf zegt, sparen voor een luisterend oor, een kwispelende staart, een troostende poot…
Heel mooi geschreven!
‘t is met pijn in’t hart en de traantjes vloeien hier weer volop.
Knuffel! Mooi eerbetoon, ook in je blog…
Leen & Yankee
Ik ben zo blij dat je de moed gevonden hebt om je blog aan te vullen!
We moeten Daphnés werk verderzetten en even enthousiast over Hachiko vertellen als zij deed. We gaan haar nooit vergeten!
Feit!
ja heel juist!